Laatste lesdag, 6 jaar Namonamah, de rest van mijn leven…

15:00 uur
Chris nodigt ons uit om plaats te nemen in de yogaruimte voor een afsluiting met een eindmediatie met mala en mantra.
Ik pak mijn houten mala erbij die ik in de opleiding gemaakt heb en pak ook mijn rudraksha mala erbij, die ik sinds juni gebruik voor mijn mantra-meditatie. Mijn studiegenoot had haar mala niet mee en vroeg of ze er eentje van mijn mocht gebruiken. Ik gaf haar mijn houten mala.

Ruim 4 jaar geleden hebben we in een opleidingsdag een mala met 108 houten kralen gemaakt. Ik kan me nog goed herinneren dat we aan tafel zaten, dat ik de kleuren heb uitgezocht en dat ik deze geduldig en met aandacht gemaakt heb. Wat ik me niet meer kan herinneren zijn de woorden en de intentie die ik toen heb gedacht. Het zal mijn opleiders ook niet verbazen dat ik dit ook nergens meer terug kan vinden want de kans is groot dat ik deze opdracht niet opgeslagen heb op papier, zoals zo veel opdrachten. Wat ik me wel herinner is dat ik direct bij thuiskomst een doos met kralen heb besteld, omdat ik dit ook met de kinderen in de kinderyogales wilde gaan doen. Ook dat is niet gebeurd, de doos met kralen staat al 4 jaar in de kast geduldig te zijn.

De mantra die Chris voor ons had uitgezocht was deze:

Namonamah, Namonamah 
Om Shanthi om
Namonamah, Namonamah 
Om Shanthi om…

Ik herkende de mantra, ik had deze eerder gezongen met een andere groep en benoemde dit naar Chris. Die moest lachen en zei dat dit een aangepaste was. Regel 1 en 3 waren hetzelfde, maar de vorige had de zin: Zijn wie je bent.
Hij vroeg ons om samen met hem de mantra een paar keer te zingen om vervolgens in stilte de mantra tot ons te laten komen en op te schrijven welke woorden er naar boven zouden komen als we kijken naar 4 jaar Namonamah. Waar sta je nu en wat neem je mee als inspiratie, ervaring of bewustwording? Direct resoneert het woord Shanthi sterk en ik glimlach vredig en laat Shanthi over me heen vallen, op deze plek, in deze groep, op dit moment. Ja, ik voelde dat ik Shanthi ben, en dat ik op deze laatste dag wilde delen met deze groep wat Shanthi voor mij betekent.

Afgelopen juni, tijdens de 200hrs Hatha Teacher training Sumar method heb ik mijn spirituele naam mogen ontvangen van Sonia Sumar. Ze gaf me de naam Shanthi – Vrede. Dit gebeurde in de eerste dagen van de training waarin ik heel veel innerlijke strijd en onmacht ervoer en op een bepaald moment emotioneel brak. Enige momenten later initieerde Sonia Sumar uit het niets (voor mij dan) mijn naam ten overstaande van de hele groep. Ze keek me aan en zei: “Shanthi. Vanaf nu aan draag je de naam Shanthi. Deze zal je helpen om altijd je vrede terug te vinden en te mogen zijn in vrede”.

Dan valt het plaatje van de witte schelp helder voor mijn geest. Al 6 jaar lang reist de schelp met mij mee als baken op een reis die vele afleidingen, verleidingen, obstakels en ontberingen heeft gekend, zowel fysiek als emotioneel als relationeel. Tot 2 keer toe heb ik afscheid genomen van mijn jaargroep omdat mijn schelp “dichtklapte”. Gelukkig opende deze zich ook weer en mocht ik tot 2 maal toe terugkomen om zo verder te gaan op mijn ingezette avontuur: mijn zoektocht naar mezelf…

Mijn allereerste lesdag bij Namonamah, 31 januari 2014, begon met een uitnodiging om een afbeelding te kiezen uit meerdere afbeeldingen die uitgelegd waren op de grond in de woonkamer van Chris en Tineke. Mijn aandacht werd getrokken naar de afbeelding van een witte schelp die geopend in het zand lag. Ja, dat was waar ik zo naar verlangde, open gaan, beweging, inspiratie en diep verlangen naar kennis en wijsheid in en over mezelf. Dit was mijn kaart, de schelp die open stond. Ik wens om open te kunnen gaan…

De woorden die bij me binnenkomen naast het plaatje van de schelp zijn parel, open, vrede, vrijheid en Shanthi. Dan realiseer ik me, dat de afgelopen 6 jaar nodig waren om te kunnen openen. Deze tijd me heeft laten zien en ervaren dat ik de vrijheid heb om keuzes te maken, om te vallen en weer op te mogen staan, om te mogen vertrouwen op datgene wat zich aandient, te vertrouwen opdat het altijd goed komt. En dat kwam het. Toen de schelp open ging, bleek deze niet leeg te zijn, maar droeg een parel van licht en vrede, voor de rest van mijn leven…..

Om Shanti <3